Peach's profilepeachPhotosBlogLists Tools Help

Peach

Interests
Photo 1 of 13

Windows Media Player

Weather

Loading...

Horoscopes

Loading...

peach

OMG!!!WTF!!!OS
June 09

TG pilot test

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา ไปสอบทุนนักบินของการบินไทยมา เหอๆ ใช่แล้ว นักบิน กูนี่แหละ ไปสอบนักบิน 55
 
มาเบ้าเรื่องกันเลยดีกว่า
 
วันที่ 5 มิถุนายน 2547
ณ Challanger hall เมืองทองธานี ห้อง Jubily มั้ง
เวลาสอบ 0800 - 1230
 
ไปถึงตอน 0700 กว่าๆ ตามที่ Mr.Colin สั่งการไว้ แล้วก็โทรหาพวกพ้องไว้ มีอะไรจะได้ตายกันเป็นหมู่คณะ 55
ขณะรอเวลา ก็ยืนดูชาวบ้านที่มาสอบ พลางคิดไป ทำไมมีแต่คนดูมีชาติตระกูลว้า มีแต่ดูดีๆอ่ะ  เห็นเค้าว่ามีดาราด้วย
กูก็ใส่เชิ้ต+ไท้ท์นะเว้ย  (คอลินมันสั่งมาเหมือนกัน) บางคนใส่กางเกงยีนไปก็โดนเรียกพบ แต่ก็เห็นเข้าสอบได้นะ
บางก็มีกองเชียร์เป็นครอบครัว หรือแฟนสาวก็ว่ากันไป บางคนก็ดูดบุหรี่ บางคนก็หาของกิน บางคนก็จับตูดแฟน บางคนก็แอบดูนมแฟนคนอื่น (เพื่อนกูเอง)
 
รออยู่จน 0830 นู้น กว่ามันจะให้เข้า "ค่อยๆเข้านะครับไม่ต้องรีบ ที่นี่ไม่ได้แจกจตุคาม" (มุขนักบิน จำไว้นะ จะเป็นนักบินต้องเล่นมุขแบบนี้)
ตลอดเวลาสอบ หัวหน้าห้องสอบจะมีไมค์ลอยไว้ฝอยตลอดเวลา แม้จะเป็นในตอนทำข้อสอบอยู่ อันนี้เห็นบางคนมีปัญหาจากการฝอยของเค้าเหมือนกัน แต่กูเฉยๆ ไม่รู้เลยนะว่าที่มันพูด พราะต้องการจะทำลายสมาธิ เค้าบอกให้รีแลกซ์ กูก็เลยไม่คิดอะไรเลย 555 เช่น
น้อง เอ ครับ ช่วยไปปรับกล้องตรงโซนดีหน่อย ช่วยปรับคอนแทรสหน่อย มันไม่ค่อยชัดนะครับ ,  ไม่ก็เรื่องใช้ทุนสอบ เงินเดือนนักบินเท่าไหร่ยังไม่หัก มีเป็นแสนค่อยหักไป 10 ปี อะไรงี้ พูดไปเรื่อยอ่ะ
 
การสอบมี 3 ส่วน Eng , general , aptitude
 
อังกิด สอบเหมือน โทอิคอ่ะ ง่ายๆ เสร็จแล้วออกมาพัก 20 นาที
 
จเนอรัล  ปีนี้ไม่มีเคมีชีวะเลย มีแต่เลข ฟิสิก กับ การบินนิดหน่อย แต่ข้อสอบมันบ้า มันให้ทำ 100 ข้อ ใน 50 นาที กูจะบอกว่ามันบ้า ใครจะทำทันว่า อย่างมากก็ได้ไม่เกิน 50 ข้อ ที่เหลือก็ต้องมั่ว แบบนี่คะแนนมั่วก็มีผลเยอะเลยดิว่ะ กูเลยว่า คะแนนส่นนี้มันคงไม่เอามาพิจารณา ไม่ก็มีน้ำหนักน้อยมั้ง (กูทำได้ 20 ข้อว่ะ แฮ่ะๆ) เสร็จแล้ว แจกข้อสอบชุดต่อไปทันที
 
แอพทิจูด การทำต้องเคร่งครัดมาก ถ้าเค้าบอกให้วางดินสอก็ต้องวาง ให้กอดอก ให้พลิกหน้ากระดาษ
ส่วนแรก เป็น พับกล่องและกุญแจ ขี้ๆว่ะ(ยกเว้นกุญแจ) กล่องคือให้กูว่ากระดาษนี่พับแล้วได้กล่องแบบไหน กุญแจก็หาอีกด้านที่มาประกบกันได้พอดี
ส่วน2 serie number เช่น 5 7 4 8 3 ? หาว่า? คือเลขอะไร ชิวๆ
ส่วน3 ให้ 2 นาที จำทุกอย่างใน 1 หน้ากระดาษ (มีรูปและข้อความ) จำๆๆๆ
ส่วน4 หารูปที่เหมือนกับโจทก็ (เป็นรูปเดียวกัน แต่ลายไม่เหมือน ให้หาลายที่เหมือน) ทำไม่ทันอ่า
ส่วน5 เป็นคำถามเกี่ยวกับที่ให้จำในส่วนที่3 เบเบ
 
จบการสอบ
รอลุ้นผลวันที่ 16
 
ขอให้ทุกท่านโชคดี ซาโยนาระ
April 27

ว๊ะฮ่ะฮ่า เสปซกลับมาใช้ได้แล้ววว

ว๊ะฮ่ะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เครียดว่ะ
February 16

expect

นานมากแล้วนา ไม่ได้อัพเสปซ มาเริ่มกันเลยดีกว่า
 
ความคาดหวัง
 
หลังจากที่เดินทางไปอยู่เชียงใหม่มาประมาณอาทิตย์กว่าๆ โดยไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย นั่งๆนอนๆอยู่แต่ในโรงแรม นั่งจมอยู่ในความคิดจนได้ไปเจอกับความคาดหวัง
ทำไมลูกคนนึง หัวดี เรียนจบพ่อแม่ก็ดีใจธรรมดา แต่พอลูกอีกคน โง่ดักดานเรียนจบพ่อแม่กลับดีใจมากกว่าลูกคนแรก ก็เพราะเราคาดหวังไว้ไม่เท่ากัน
ทำไมเราเจอคนพูดไม่รู้เรื่องก็รำคาญ แต่กับหมากับแมว สั่งมันทำไรก็ไม่ทำ แต่เราก็ยังรู้สึกเฉยๆ นั่นก็เพราะเราไม่ได้คาดหวังอะไรกะหมากะแมวอยู่แล้ว
ทั้งๆที่เค้าอยู่ของเค้าปกติ แต่พอเราไปคาดหวังอยากให้เค้าสนใจเราบ้าง เข้าใจเราบ้าง เมื่อไม่เป็นไปตามนั่นก็ย่อมผิดหวังเสียใจ
เราเปลี่ยนเค้าไม่ได้ แต่เราสามารถเลิกคาดหวังอะไรที่เป็นไปไม่ได้ได้
 
รู้ดีว่าเค้าก็สบายดีได้ โดนที่เราไม่ต้องไปถามว่าสบายดีมั้ย
 
บางทีก็งงและสงสัยเหมือนกัน ว่า ทำไมคนที่หวังดีซึ่งกันและกัน กลับต้องแยกจากกัน
 
ตอนนี้เรื่องของเค้า เราไม่สามารถจะเข้าไปยุ่งด้วยได้อีกแล้ว เพราะอะไรถึงไม่ยอมบอก กลัวเราเสียใจ หรือคำถามของเรากลายเป็นสิ่งที่ไปกดดัน
 
จากที่คุยกันแล้วสบายใจ เพราะยังไงก็สามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว ทุกอย่างได้เปลี่ยนไป
 
พอล่ะ ไว้วันหลังมาอัพใหม่ ซาโยนาระ
December 19

winter แล้ววววว

เฮ้ มาขออัพซักหน่อยนะ เพราะเด๋วอาทิตย์นี้ก็จะไปโผล่ที่เชียงใหม่แล้ว ไปอยู่อาทิตนึง เลยมาอัพไว้ก่อนละกาน
 
สดชื่นนนนนนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  อากาศหนาวมาเยือนแล้วโว้ยยย  อากาศแบบนี้ มันดีกว่าเปิดแอร์จริงๆอ่ะเน๊าะ หลับเพลินเลย สบายจริงๆ
เสียอย่างเดียว เสาร์ที่แล้วไปกินเหล้าบ้านไอโจ๊กกัน กินบนดาดฟ้า กินกัน5คน แม่ง แบล๊คไม่ลดเลย 55 ก็แม่งหนาวชิบหาย กินไป แม่งก็ยิ่งหนาว รู้งี้เอาแบล๊คเข้าไมโครเวฟ ซัก 3 นาทีก่อนก็ดี แดกจะได้อุ่นๆ 55
 
เย้ ตอนนี้สบายจริงๆ ไม่เหงาแล้ว ดีจัง อยู่คนเดียวก็ได้ สบายๆ อ่านการ์ตูน อ่านหนังสือไป เล่นเกมส์ไป ฟังเพลงไป ขอร้อง อย่าฟังเพลงเศร้าๆกันเลย ยิ่งฟังมันยิ่งหดหู่ ฟังเพลง สนุกๆกันหน่อยดี๊ เข้าใจป่ะ เด๋วจะไปเจียงใหม่เจ้า แล้ว ชีวิตคงไม่จำเจ แต่ ไป จะมีเพื่อนมั้ยเนี่ย รถตัวเองก็ไม่ได้เอาไป แล้วจะไปแรดได้ไงอ่า จะไปแรด เจียงใหม่อ่า ไปมช. ไปกาด หนูจาปายยยย
 
นี่กูพร่ำไรอยู่เนี่ย ชีวิตช่างไร้สาระ ก็ ราม ไม่ยอม ออกใบจบให้ซะทีเนี่ย เมื่อไหร่จะออก หา จะได้เอาไปสมัคร เน ซะที เป็นชาติแล้วนะเฟ้ยย นานอ่า
 
เพิ่งดู densha otoko the series จบไป ผู้หญิงแบบนี้ไม่มีในโลกเว้ยย ย๊ากกกๆๆๆ  ผู้ชายมันจะโชคดีไปมั้ยง่า ไม่อ่า หนูจะเอาๆๆๆๆๆๆ
 
ไอส้ม มึงกลับมาจากอสแล้ว ตอนแรกจะให้กูไปรับ ไหงกลายเป็นแฟนมึงไปรับได้ว่ะ ตอนนี้ยังไม่เจอมึงเลย ทำไรอยู่ว่ะ มึงกลับมา แต่กูจะไปเจียงใหม่เจ้าแล้ว 55 จะเจอกันมั้ยเนี่ย เหอๆ โชคดีเว้ย
 
อย่าลืมนะ ใครไปเจียงใหม่เจ้าก็โทรมาล่ะกานน ตามบายเลย ใครอยากทำไรก็ทำ แล้วเจอกันน้า ตอนนี้ขอตัวไปฝึกอู้คำเมืองก่อนละ เจ้า ซาโยนะร่ะ
December 10

gloomy sunday

สุดท้าย ก็ไม่มีใครอยู่ข้างกาย อ่อนหล้าและสับสนมานานแค่ไหน เหน็บหนาว อ้าวว้างเดียวดายมานานแสนนาน ไม่รู้จะทนเหงาได้นานแค่ไหน
 
เคยดูโฆษณาที่รณรงค์ให้วันอาทิตย์ เป็นวันครอบครัวป่ะ ที่ชอบฉายระหว่างแข่งเอเชี่ยนเกมอ่ะ ประมาณนั้นเลย
วันอาทิตย์ แม่งโทรหาใครไม่มีใครว่างเลยซักคนเลยสาดด จำไว้ แต่ไม่ยักกะมีใครอ้างว่าจะอยู่กับครอบครัว ก๊ากกกๆๆๆ
 
.
.
.
.
.
เชี่ย เซงเว้ย อยู่คนเดียวในบ้าน อ๊ากกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เฮ้อ หันไปหน้าบ้าน เห็นแจ๊ซเราจอดเหงาๆอย่างลำพังเช่นกัน
"เธอคงอยากออกไปโลดแล่นภายนอกซินะ จอดอยู่โรงรถเฉยๆแบบนี้คงอึดอัดแย่"
"ไปไหม ออกไปสู่โลกภายนอกกัน สู่โลกที่ไม่มีอะไรมาขวางกั้น ทะลายกำแพงที่บังเราไว้ ออกไป ไปซื้อ death note เล่ม12กัน"
 
ว่าแล้วก็ออกไป เซ็นทรัลกัน 555 แบบไม่มีอะไรมาขวางกั้นด้วย เหอๆ
ขับรถไปเรื่อยๆ ชิวๆไปเรื่อยๆ ถ้าสอยไอมอไซข้างๆ จะเปนไงนะ สะพานข้ามแยกนี่ น่าชนดีนะ รถเราคงจะนุ่มดี เหอๆ ช่างเหอะ
ตอนซื้อการ์ตูน มีสาวมาคุยกะเราด้วยแหละ ตอนแรกเราหยิบการ์ตูนจะจ่ายตัง ก็มีผู้หญิงคนนึงมาบอกว่า 43บาทค่ะ หือ อะไรเนี่ย อยู่ดีๆมาคุยกะเค้าก่อนได้ไง เราก็เลยให้แบงค์100ไป แล้วยังมาถามอีก ใส่ถุงมั้ยค่ะ ไม่อ่ะครับ ไม่ชอบใส่ รำคาน(555 อันนี้ไม่ได้พูดนะเว้ย) หมดกัน ภาพพจน์ตู
 
และแล้วชายหนุ่มชุดดำคนหนึ่ง พร้อมแจ๊ซคู่ใจ ก็ชิวออกจากเซ็นทรัลอีกครั้ง "คงได้เวลาที่เราต้องกลับบ้านเราแล้วซินะ" เหอะๆ พึ่งออกมาได้ ไม่ถึง ครึ่งชม.
ขึ้นสะพาน วนมาเข้าลาดพร้าว เห... ยูเนี่ยนมอล์ กูไม่เคยเข้าไปเลยนี่หว่า นับเป็ยเวลาดีสำหรับคนที่กำลังไม่มีไรทำ จึงดริฟท์เข้าไปอย่างไม่ลังเล
"เดินเข้ามาจากที่จอดรถ เป็นชั้น2 สุดยอดอ่ะ ทุดร้านปิดหมดเลย คงเจ๊งกันหมดแล้วซินะ" ร้านเยอะมากอ่ะ แต่แค่ปิดหมด ชั้น2 ชั้น3 มีแต่แบบนี้ ลงมาชั้น1ถึงจะมีพวกร้านแบรนด์เปิดอยู่ แต่เห็นแล้วล่ะ ที่นี่มันมีตลาดนัดอยู่ เยอะดี แต่ตอนนี้มีลานเบียร์มาเปิด พวกขายของเลยโดนไล่ไปขายซอยข้างๆแทน แต่จะให้เราเดินดูของคนเดียวเนี่ยนะ ไม่มีทาง "กลับกันเถอะ"
 
ถึงบ้านแล้ว ไม่มีไรดีขึ้น เจอนุ๊กในเอ็ม เลยขอเพลงวงมันฟัง
วง versus the fate เพลง alone
 
"สุดท้าย ก็ไม่มีใครอยู่ข้างกาย อ่อนหล้าและสับสนมานานแค่ไหน เหน็บหนาว อ้าวว้างเดียวดายมานานแสนนาน ไม่รู้จะทนเหงาได้นานแค่ไหน"
.
.
.
จบดื้อๆ